Soldaat Van Oranje

Soldaat van Oranje

(Edwin de Vries)

door New Productions BV

Regie : Theu Boermans

Spel : Anke van 't Hof, Marlijn Weerdenburg, Tijn Docter, Jorrit Ruijs, Boy Ooteman, Kes Blans, Ad-Just Bouwman, Anne Lamsvelt, Bart de Vries, Dennis ten Vergert, e.a.

XXXX 

Hoe gek kun je zijn ?  Op Pinkstermaandag om 8u00 uit ons bed om dan, samen met nog drie gekken, naar Katwijk Aan Zee te rijden (Nederland, kleine 300 km) om daar naar een of andere musical te gaan kijken.  Ik geef toe dat we al enige voorkennis hadden.  Vincent had de musical al gezien en vond hem schitterend !  Maar dan nog moet je redelijk gek zijn om dit te doen, niet ?  Maar goed, ik zal jullie niet langer in spanning houden, het was de rit meer dan waard.  We kwamen aan op de luchthaven van Valkenburg.  Een parkeerwachter loodste ons binnen en zei dat we daar maar iets moesten eten, want dat er op Pinkstermaandag toch niets zou open zijn.  Dat hadden we misschien beter niet gedaan.  Het was ofwel te weinig ofwel niet zo lekker, maar kom, we gaan niet muggeziften want al de rest was meer dan indrukwekkend.  We gingen een lege hangar binnen via een foyer, die ze gemaakt hadden enkel en alleen voor deze musical.  Dit op zich was al de moeite waard.  Ook de toiletten waren aangekleed in de stijl van het stuk.  En dan moest het allemaal nog beginnen.

Door een gang, aangekleed als een bunker, gingen we de zaal binnen.  Er was niets meer te zien van de hangar.  Je zou zowaar geloven dat je een theaterzaal binnenstapte.  We namen plaats en een stem vroeg ons om zeker te blijven zitten omdat we ons op één grote draaischijf bevonden.  Huh ???  En toen gingen de zaallichten uit en het spektakel trok zich op gang.  De wanden schoven open en voor ons zagen we de faculteit van de Leidse universiteit in de jaren '40.  Na deze scène draaide de hele tribune (met maar liefst 1100 plaatsen) naar rechts en we bevonden ons in de studentenkamers en even later zelfs in het koninklijk paleis.  Je viel als het ware van de ene verbazing in de andere.  Op een bepaald moment, na alweer een draai naar rechts, schoven de panelen nog maar eens open en voor ons zagen we de zee en zowaar een echt strand.  Schitterend gewoon !  Het leek bijna op een pretparkattractie.  Voor we het wisten, bevonden we ons op een boot, of in een bommenwerper en als klap op de vuurpijl gingen op het einde van de voorstelling de hangardeuren open en stopte er een vliegtuig waar de voornaamste acteurs uit stapten.  Waaauw !

Ok, de liedjes waren misschien niet allemaal van een heel hoog niveau en ook de zang was niet altijd even schitterend, maar het blijft een heel mooi verhaal (waar gebeurd dan nog wel) en door de aard van de voorstelling werd je als het ware meegezogen in het verhaal en geloofde je alles wat er op scène gebeurde.  Heel knap allemaal.  Neem daarbij nog eens dat Johan de dirigent kende die ons nog meenam op een kleine wandeling achter de schermen en de dag kon niet meer stuk.  Een dikke proficiat aan onze Noorderburen en als je nog de kans krijgt om dit te zien, zeker doen !!!

Hedda Gabler

Hedda Gabler

(Henrik Ibsen)

door Multatuliteater Gent

 

Regie : Eric Meirhaeghe

Spel : Bart De Backer, Danielle De Nul, Mieke Langmans, Guido Vanderauwera, Jelle Vanderbeken en Suzanne Vanderveken

XXXX

Hedda is pas getrouwd, maar lijkt haar leventje als huisvrouw nu al meer dan beu te zijn.  Ze laat zich zonder problemen de avances van Brak welgevallen en onderneemt zelf ook verleidingspogingen bij haar oude minnaar en de ex-liefdesrivaal van haar man ...  Dat dit allemaal behoorlijk tragisch afloopt, zal iedereen wellicht wel weten want we hebben het hier over een oeroude klassieker, met name "Hedda Gabler" van Henrik Ibsen.  Regisseur en toneelvriend Eric maakte hier een eigentijdse creatie van, samen met de mensen van het Multatuliteater van Gent.  De witte achterwand en het spel met de schaduwen symboliseerden de gelijkenissen tussen Hedda en Hollywood-icoon Marilyn Monroe, aldus Eric.  Hedda Gabler's ondergang kun je makkelijk wijten aan het gebrek aan publieke belangstelling.  De ondergang van Monroe was net een gevolg van die belangstelling.  Ook een heel plezant idee om de tapijtjes in het huis van Hedda en haar man te maken uit papiersnippers die, naarmate het stuk vorderde, meer en meer door elkaar gegooid werden en zo de chaos voorstelden in het leven en in het hoofd van Hedda.

Ook het spel van de acteurs was van een behoorlijk niveau, op enkele uitzonderingen na misschien.  Hedda kon mij meer dan bekoren en was ook in haar stil spel meer dan genietbaar, alsook haar man en de huisvriend.  Bij momenten zat ook het tempo er goed in.  Af en toe zakte het wat waardoor je als publiek efkes kon wegdromen, maar dat werd algauw weer opgepikt.  Al bij al een genietbare voorstelling in het supergezellige Theater Tinnenpot in het centrum van Gent.

Een lijk als voorgerecht

Een lijk als voorgerecht

(Pedro Lema)

door SPOT Avelgem

Regie : Pedro Lema

Spel : Pedro Lema, Steven Lecleir, Stijn Lecleir, Mia Vaernewijck, Patrick Devos, Inge Baeke, Brecht Vander Beken en Beatrijs Janssens

Donderdag om 19u00 werden we verwacht in restaurant "The Kelly" te Avelgem.  Linda, Guido en Vincent vergezelden ons.  We werden er verwelkomd door Pedro en betaalden elk € 50,00 aan de kassa.  Nadien namen we plaats en kregen we een aperitiefje, vergezeld door een lekker hapje.  En dan ging het moorddiner van start.  Tot onze ontsteltenis zagen we een vermoorde Beatrijs.  Bleek dit gewoon haar rol te zijn, gelukkig maar ;-).  Inspecteur Winters nam het onderzoek in handen en wij mochten mee helpen zoeken.  Een beetje jammer dat dit niet wat meer uitgespeeld werd door de zaak wat interactiever te maken.  Toch bleef het leuk om volgen allemaal.  Een ander minpuntje misschien was dat er geen gebruik gemaakt werd van de eigenlijke locatie, m.n. een restaurant.  

Het eten was echter lekker en we kregen een paar plezante stukjes toneel en film te zien.  Hier en daar lag het er misschien wat te dik op (de revolver, het mes), maar er werd behoorlijk geacteerd.  Vooral genoten van het spel van tante Vera en Niels Dewachter.  Al bij al een gezellige avond met lekker eten en nog een leuke babbel nadien met de acteurs en vooral met vriend Pedro.  Tot in oktober, SPOT !

't Klakske

Via deze link kun je kennis maken met het eerste nummer van Klakkeboem's eigen webzine : 't Klakske - KVSmiley,

Gent

Een beetje shoppen, koffietje drinken, hapje eten, filmpje meepikken, kortom een gezellig namiddagje Gent met zijn tweetjes.

Vormsel

Op weg naar L's Vormsel.

Een avondje uit in Brugge

Gezellig een hapje en een drankje nuttigen in "De Republiek" alvorens we naar "Rabbit Hole" gingen kijken in het al even gezellige cinemaatje "Lumière".

Mistero Buffo

Mistero Buffo

(Dario Fo)

door Zwevegems Teater

Regie : Eugène Delabie

 Spel : Roos Courtens, Martine Degraeve, Eugène Delabie, Karolien Delabie, Sylvia Delabie, Ortwin Malfait, Bart Opsomer, Judith Remmerie, Isabelle Vancaillie, Simon Vancraeynest, Stefan Vancraeynest, Jan Vandenberghe, Stijn Vandenhende, Lien Vanden Broecke, Vincent Vanhoutteghem, Mia Vanoutryve, Mieke Vanoverberghe & Trui Verbeke

XXXX

Voor de gelegenheid had het Zwevegems Teater één hangar van de fameuze Transfo omgetoverd tot een heuse theaterzaal.  Bij het binnenkomen kon je bijna niet anders dan onder de indruk zijn van deze prestatie.  De voorkant werd netjes gescheiden gehouden van de eigenlijke zaal en daarin werd dan ook de bar gehuisvest.  Bij het binnenkomen in de zaal was het eerste wat opviel het imposante decor.  Opgetrokken uit houten planken in twee niveaus en met aan de zijkant twee hellende vlakken.  Boven de scène hing een soort plastic.  Het nut hiervan ontging mij tijdens het stuk.  Het zorgde natuurlijk wel voor een hele goeie akoestiek en hielp mee de lichteffecten verzorgen tijdens de voorstelling.  Al zingend kwam de hele cast op, bijgestaan door een mini-folkgroepje, die ook de hele voorstelling lang op de scène aanwezig bleef.

"Mistero Buffo" vertelt het verhaal van Jezus Christus, afgewisseld met scènes uit het boerenleven.  Dit alles wordt verteld door de jongleur (speelman), die als een soort hofnar tussen de verschillende scènes door laveert.  Fo formuleert hiermee op zijn manier een aanklacht tegen bureaucratie, godsdienst en gevestigde orde.  Het Zwevegems Teater bracht dit verhaal op een hele klassieke manier, met de muziek van Wannes Vandevelde als leidraad.  Heel knap gedaan allemaal, met af en toe plezante liedjes en dansjes.  Ook genoten van de monologen van de jongleur, vooral van de tweede dan, en van een paar scènes (zoals de scène met de kreupele en de blinde en het lied van Beverlo).

Het stuk op zich kon mij maar matig bekoren.  Het is niet meer zo bijzonder actueel en ook wat te belerend, te moraliserend voor mensen van deze tijd.  Er ligt nogal wat stof op, zoals men zegt.  Het duurde ook allemaal te lang (in het toaal dik twee uur en dertig minuten) om constant te boeien.  Pas op, sterk gebracht allemaal en met een indrukwekkend decor en leuke kostuums.  Een mooie prestatie ter ere van het vijftigjarige bestaan !

Zwijg, kleine !!!

Zwijg, kleine !!!

(Fitzgerald Kusz)

door De Gebroken Spiegel

Regie : Jef Depaepe

Spel : Sofie Claerhout, Lisa Van Loo, Christophe Van Asten, Griet Soenens, Stoffel Van Boeckxsel, Hugo Lefebvre, Griet Van Nieuwenhove, Cynthia Vansteenkiste, Filip Deprez en Hilde Herpels

Aangezien Griet meespeelt in dit stuk van "De Gebroken Spiegel", is het voor mij een beetje moeilijk om hier een objectieve mening over te geven.  Vandaar dat ik ook geen kwotering toeken aan deze productie.  Toch wil ik met jullie delen wat ik ervan vond.  Ik heb het stuk ondertussen al een aantal keer gezien en per kijkbeurt bevalt het mij meer en meer.  Een strakke regie en goed spel zorgen voor een aangename en plezante toneelervaring.  Het stuk op zich is wat het is.  We krijgen een familiekroniekje, één dag uit het leven van een aantal mensen op het Plechtige Communiefeest van Eddietje.  En we zien rake typeringen.  De personages zijn uit het leven gegrepen en worden ook levensecht gebracht door de naar mijn mening sterke cast.  Stuk voor stuk natuurlijke vertolkingen van gewone mensen.  Een speciale vermelding misschien voor Christophe die erin slaagt een geloofwaardig jongetje neer te zetten, toch geen gemakkelijke opdracht.

Ook het decor en de belichting zijn van een hoog niveau.  We kijken binnen in de woonkamer van Yvonneke en Robert.  Achter de woonkamer ligt de gang naar de voordeur, enkel gescheiden door twee schuine wanden die de volledige muur voorstellen.  Hierdoor krijgen we ook die gang te zien.  Goed gevonden en het werkt.  Rechts achteraan ligt de keuken met een venster die uitgeeft op het koertje.  In de keuken zien we een constante bedrijvigheid van de twee hulpjes en af en toe van één van de andere personages.  Als de voordeur opgengaat, zien we het zonlicht binnenvallen.  Heel knap allemaal en het geheel van dit alles zorgt ervoor dat dit een aangename kijkervaring is.  Proficiat, Bellegem (en jij vooral, Grietje x) !

Orfee

Orfee

door Toneelgroep Triene Wup Sente

 Regie : Johan Bonte

Spel : Jasper Vanwildemeersch, Ann-Sofie Decoutere, Hans Huysentruyt, Chantal Mahieu, Filip Vanwildemeersch, Anne Dewitte, Jolien Pottie, Pieter Pottie en Natasja Leenknecht

XXXX

Triene Wup bestaat 20 jaar en dat zullen we geweten hebben.  Ze kozen nochtans voor een niet zo evident stuk, met name "Orfee", een Griekse tragedie.  Hoe houd je dit in godsnaam boeiend voor een hedendaags publiek.  Welnu, ze bekeken de bewerking door Theater Froefroe (een poppentheater !) en maakten er hun eigen versie van, maar dan met mensen en niet met poppen.  En het resultaat mocht meer dan gezien worden.  Orfee en Euridice zijn smoorverliefd op elkaar.  Dat is echter niet naar de zin van Hades, de koning van de onderwereld, die zelf een oogje heeft op Euridice.  Hij laat haar halen door Charon en vraagt haar zijn koningin te worden.  Euridice weigert en smeedt een complot met Persephone, de huidige koningin van de onderwereld die haar postje bedreigd ziet, om Orfee te halen en Hades te overtuigen dat hun liefde voor elkaar echt is.  Zoals iedereen wellicht weet, loopt dit niet zo goed af (anders zou het geen tragedie zijn) ...

Euridice is blijkbaar eigenares van een ijssalon en bij het binnenkomen werd aan de toeschouwers een ijsje aangeboden.  Terwijl Euridice de mensen aanspoort om hun GSM's af te zetten, begint het stuk.  Het doek opent en je krijgt een eerste wauw-momentje.  Wat een schitterend decor.  Lange, doorzichtige gescheurde witte linten vormen de achterwand.  Rechts achteraan zien we het koor die de dolende zielen voorstellen.  Rechts vooraan zit een gitarist, geflankeerd door Orfee zelf, die de keyboards bedient.  Links zien we de onderwereld met de troon van Hades.  Hades staart voor zich uit.  Orfee begint te zingen en we zijn vertrokken voor twee uur toneelplezier.  Het verhaal kreeg de nodige dosis humor (de Elvis-imitatie, de tantekes, enz.).  Ook de gitaarmuziek ondersteunt het geheel wonderwel.  En het koor is een perfecte aanvulling op de zang van de acteurs.  Alleen jammer van het gekraak af en toe bij de draadloze microfoontjes.

Een dikke pluim ook voor Persephone, die een schitterende prestatie neerzet als koningin van de onderwereld.  En ook voor de regisseur van dienst die hier een bijzondere creativiteit laat zien.  Ook het koor en de muzikanten waren zeer goed.  Een hele mooie prestatie ter ere van het twintigjarige bestaan.