De Jossen

De Jossen

(Tom Lanoye)
door Het Kuurns Theater

Regie : Martin Vanluchene
Spel : Caroline Dermaux, Daan Frère, Ilse Debaveye, Ine Desplinter, Lieven Van Speybroeck, Norbert Debaveye, Stefaan Devlaminck & Willy Denhaene

XXXX

Ik had al veel gehoord van dit stuk van Tom Lanoye, maar ik had het nog nooit gezien. Best een leuk uitgangspunt. Hoe gedraagt een groep zich en wat gebeurt er als één individu zich niet meer wil gedragen zoals de rest en er andere ideeën begint op na te houden ? Heel juist ! Dan valt heel de boel uit elkaar. "De Jossen" zijn een hechte groep tot Jos beweert geen Jos meer te willen zijn en dan begint de miserie. De mise-en-scène en de kledij zaten goed. Met enkel wat planken en nagels werd het decor opgebouwd en daarin bewogen de Jossen zich met elk een hilarische pruik op hun kop. Leuk om naar te kijken met enkele schitterende beelden erin verwerkt (het bellen blazen, de ochtendgymnastiek, enz.).

Alleen jammer dat het tempo hier en daar wat laag lag. Het leek wel alsof de acteurs telkens een paar milliseconden wachtten alvorens hun repliek te geven en dat kwam bij momenten wat geforceerd over. Dit kwam ook de vlotheid van het geheel niet ten goede. Al bij al een leuk stuk gezien met een aantal schitterende beelden erin verwerkt. Tot de volgende !

Uniroyal

Uniroyal

(Jo Van Damme)
door Het Vernieuwd Gents Volkstoneel

Regie : Bob De Moor
Spel : Daan Hugaert, Mieke Bouve, Barbara Sarafian en Jurgen Delnaet

XXXX

We bevinden ons in de bandencentrale van Antoine (lees Albert) Deconinck, "de koning" van de radiaalbanden. Zijn vrouw Nicole (lees Paola) is van Italiaanse afkomst. Zij wil met pensioen en gaan rentenieren in Italië. Ze hebben twee mogelijke opvolgers : de "domme" Kevin (lees Filip) en "losbol" Bruno (lees Laurent). Bruno is volgens hen niet geschikt om de zaak over te nemen. Hij is niet standvastig genoeg. Kevin daarentegen ... ("Ik wil koning worden."). Daarenboven worden ze geboycot door hun inwonende schoonzus Fabienne (lees Fabiola), weduwe van de broer van Antoine, Raoul (lees Boudewijn). U leest het, dit is een klucht die serieus de draak steekt met ons koningshuis. Dit leidt tot bijwijlen hele grappige situaties (Fabienne die via het horloge van Raoul met hem spreekt in de hemel, de processie van Echternach, enz.), maar af en toe wordt het net iets te plat naar mijn gevoel. De humor overstijgt vaak niet het niveau van "De Kampioenen" of pakweg "Samson en Gert" en is dikwijls nogal voorspelbaar ook.

Gelukkig zijn daar de acteurs, die alle vier schitterend staan te acteren. Daan Hugaert is perfect gecast als de soms norse Antoine, goed bijgestaan door Mieke Bouve. Maar het zijn vooral Jurgen Delnaet en Barbara Sarafian die de show stelen. Delnaet speelt een dubbelrol als Kevin en Bruno en doet dat fantastisch. En Barbara Sarafian bewijst nog maar eens waarom ze in mijn ogen één van de grappigste actrices is die ik ken. Ze is bij momenten hilarisch als Fabienne en weet moeiteloos het publiek op haar hand te krijgen. Het zijn de acteurs die dit stuk doen uitstijgen boven het niveau van een gewone klucht.

Maar ik heb goed gelachen en daar is het hen waarschijnlijk om te doen. Ik zou dus zeggen : opdracht volbracht, Vernieuwd Gents Volkstoneel !

Nieuwe cartoon !

By KVSmiley | View this Toon at ToonDoo | Create your own Toon

True West

True West

(Sam Shepard)
door Elisabeth nv

Spel : Stany Crets, Peter Van den Begin, Eddy Van den Abbeele & Greta Van Langendonck

XXXX

Nostalgie, zo kun je best het gevoel omschrijven dat ik had bij het zien van deze bewerking van het stuk van Sam Shepard. Ik zag het voor het eerst door het Zwevegems Teater en was meteen verkocht. Ik vond het toen al een schitterend stuk. We speelden het ook zelf met Klakkeboem en ik ben heel trots op die productie, mede door de toch wel lovende reacties achteraf. En nu hadden we het geluk om klasbakken Van den Begin en Crets aan het werk te zien als Lee en Austin. En ook nu weer was ik meteen verkocht.

De toon zat goed van bij het begin. Van den Begin was in mijn ogen perfect gecast als de duivelse Lee en ook Crets zette meteen de juiste toon met zijn interpretatie van de iets minder opvallende Austin (althans in het begin van het stuk). Het blijft een boeiende karakterstudie van twee tegenpolen van broers. De ene, Austin, is een scenarioschrijver, die op het huis van zijn moeder past en hoopt van daar zijn grote doorbraak in Hollywood te versieren. De andere, Lee, is een kleine crimineel die in de woestijn woont en nu zijn moeder opzoekt, maar in de plaats daarvan zijn broer terugvindt. Het hele stuk door voel je de spanning tussen de twee broers en dat bereikt een hoogtepunt als Lee producer Saul kan overtuigen om zijn verhaal te verfilmen en niet dat van zijn broer Austin. Dit leidt tot komische, maar ook spannende confrontaties tussen de twee broers. En op het einde weet je zelfs niet wie van de twee het uiteindelijk haalt.

Een echt acteursstuk met een leuk verhaal, fantastisch gebracht door de vier acteurs. Vooral Van den Begin en Crets vallen op, maar ook de moeder bracht haar rol voortreffelijk. Het stuk kent nogal wat valkuilen, zeker omdat beide broers ladderzat zijn naar het einde van het stuk toe. En in scène 8 had ik het gevoel dat het nu genoeg was geweest. Ook het einde kon sterker. Beide broers komen tegenover elkaar te staan en we weten niet wat die confrontatie zal brengen. Het licht bleef echter aan en beide acteurs verdwenen van scène. Dit kon sterker naar mijn bescheiden mening. Maar voor de rest niets dan lof voor deze interpretatie van één van mijn lievelingsstukken aller tijden.

Nostalgie ...

Blankenberge

Blankenberge

(Tom Lanoye)
door Zwevegems Teater

Regie : Eric Meirhaeghe
Spel : Sylvia Delabie, Hilde Haerynck, Magda Callens, Bart Opsomer, Stoffel Van Boeckxsel, Eugène Delabie, Simon Vancraeynest en Jef Depaepe

XXXX

Ik heb iets met het Zwevegems Teater. Ik ben al jaren lid van het trouwe publiek en sinds een aantal jaar ben ik ook spelend lid geworden van het Teater zelf. Met heel veel mensen daar kan ik het zeer goed vinden. Zo ook met de regisseur van dit stuk. Hem een vriend noemen, is misschien veel gezegd, maar we kunnen het heel goed met elkaar vinden. En ik heb ook al heel veel mooie stukken gezien van het Zwevegems Teater.

"Blankenberge" is zo'n typisch oervlaams stuk. En dat moet, naar mijn bescheiden mening, ook op z'n vlaams gespeeld worden. Rauw, realistisch, uit de buik. Dit is zo'n stuk dat langzaam oprijst uit die oervlaamse klei om je dan uiteindelijk naar de keel te grijpen. En de komische intermezzi moeten er zijn en blijven, maar ze mogen het einde niet teniet doen, wat hier wel gebeurde. Het tempo zat net niet strak genoeg en als er dan al eens wat vaart insloop, dan werd dat alweer teniet gedaan door een of ander weinig zeggend beeld dat daarenboven ook nog eens het spel van de acteurs serieus belemmerde (bvb. : het klimmen in de luchters, ...). We zagen ook acteurs die hun tekst precies net niet goed genoeg onder de knie hadden, wat natuurlijk ook het tempo niet ten goede kwam. Tenslotte zat ook de komische timing bij momenten heel verkeerd, wat lachsalvo's op het verkeerde moment met zich meebracht. En dit alles zorgde ervoor dat het einde je niet bij de keel greep, maar eerder op de lachspieren werkte ... tenzij dat de bedoeling was natuurlijk. Dan herzie ik mijn mening !

Snel naar het volgende, zou ik zeggen !

Generale repetitie

Gisteren was er generale repetitie van "Eén vloog over het koekoeksnest", onze productie die vrijdag in première gaat. Ik vind het een heel mooi stuk en ben blij dat ik hieraan mag meewerken. De repetitie begon heel slecht. We kregen onze "lichtbak" niet aan de praat. Bleek om een defecte kabel te gaan. Pieter moest in allerijl naar huis rijden om zijn "lichtbak" waardoor we uiteindelijk met een uur vertraging toch van start konden gaan. De acteurs hadden al een paar pintjes gedronken waardoor de zenuwen wat verminderd waren en het stuk begon. Het liep vrij goed en al bij al werd het een goede "generale". De micro ontbrak, maar dat is een detail en hier en daar werden stukjes tekst vergeten of overgeslagen. We sloegen ons er echter door en konden tevreden terugblikken op deze "generale". Ook het (weinige) aanwezige publiek was tevreden.

Is dit nu een perfecte productie ? Neen, zeker niet, maar het is wel een productie die mag gezien worden. De inzet is 100 % en iedereen speelt zijn of haar rol naar eigen kunnen en vermogen. Een aantal overstijgen zelfs zichzelf en zetten een mooie vertolking neer. Kan het beter ? Ja, heel zeker, maar langs de andere kant kunnen we ons ook afvragen of een productie ooit wel perfect is. Het is een mooie prestatie van Klakkeboem om dit stuk met maar liefst 17 acteurs op de planken te zetten. Wij zijn er klaar voor en vrijdag worden we voor de leeuwen gegooid. Dan komen er mensen kijken. Wat zullen zij vinden ? De ene zal het al beter vinden dan de andere waarschijnlijk, maar ik geloof wel dat een groot deel dit zal smaken. Het blijft een heel mooi stuk met een schitterend verhaal. En Klakkeboem brengt dit op zijn eigen, degelijke manier. Tot vrijdag, toneelmakkers !

Comme chez swa

Comme chez swa

(Pol Anrys)

door KOHANÉ

Regie : Johan Bonte

Spelers : Bastian Piepers, Tine Coucke, Hilde Demeyere, Bas Van Montfoort, Veerle Werbrouck, Hilde Bossier, Sabine Dekijvere, Luc Demuynck, Christof Lampaert, Daria Claerbout

XXXX

Naar jaarlijkse gewoonte trokken we naar Lendelede voor Kohané's creatie van "Comme chez swa" van Pol Anrys. Over het stuk kunnen we vrij kort zijn. Swa heeft een gerenommeerd restaurant en staat op het punt om een erfenis binnen te rijven op voorwaarde dat hij trouwt met Geraldine, een tang van een vrouw. Claudia, zijn dienster, betuigt ook haar liefde voor hem en bedriegt daarmee Tom, de barman. Het plan is om Geraldine te laten vermoorden. Het spreekt voor zich dat dit verhaal zich leent tot de nodige typeringen van personages en komische situaties allerhande. Een echte klucht dus met een heleboel voorspelbare wendingen, maar dat willen de mensen blijkbaar en er werd dus hard en heel hard gelachen bij momenten. Wij hadden vijf kinderen mee en ook zij vonden het fantastisch. En ik moet eerlijk toegeven dat ik ook goed gelachen heb met een aantal situaties (Swa die XTC gepakt had, Geraldine die "kruipt" voor de inspectrices, Tom die Swa met één hand afhoudt waardoor die laatste het fototoestel niet kan afnemen, enz.).

Wat ik vooral heel tof vond, was de manier waarop ze dit stuk gebracht hebben, namelijk in arena met een voor dit soort stukken ongewoon sober decor. De arena stelde een keuken voor met een werkblad, een kookfornuis, enz. Hierin bewogen de acteurs zich voort. Ze bleven ook bijna allemaal constant in de zaal wat het voor hen niet altijd gemakkelijk maakte. Leuk om eens een klucht op deze manier te zien brengen. Dit zorgde ook voor de meerwaarde. Het tilde het stuk uit boven zijn eigen niveau. Knap gedaan ! Neem daarbij ook nog eens de acteurs die allemaal deden wat ze moesten doen en dat op een bijzonder leuke manier. Geraldine was fantastisch. Ze speelde constant op het randje van "erover" te gaan, maar deed dat net niet genoeg om er echt "over" te zijn, waardoor dit werkte. Ook Tom de barman was goed tot heel goed door zijn natuurlijke présence op scène. Dit duo werd ook nog eens aangevuld door een goeie Swa en Claudia. Maar ook de rest van de cast voelde zich in dit stuk precies als een vis in het water.

Knap gedaan dus met een goeie regie met een paar hele leuke vondsten. We komen zeker terug volgend jaar. Tot toneels, vrienden !

Cartoon nr. 5

by KVSmiley | Create your own Cartoon at www.toondoo.com

De Jood van Roeselare

De Jood Van Roeselare

(naar "De koopman van Venetië" van William Shakespeare en naar "De Arabier van Amsterdam" van Justus Van Del)

door KONINKLIJKE TONEELGILDE VOLKSVEREDELING VZW - ROESELARE

Regie : Bart Gerard

Spel : Jurgen Vantornout, Sally Vlieghe, Geert Vansteenkiste, Els Maveau en Sven Rehburg

XXXX

Iedere theaterliefhebber kent wellicht "De koopman van Venetië" van William Shakespeare. Een nogal luguber, maar heel mooi stuk. Daarin leent Shylock geld aan Antonio. Als deze niet op tijd kan terugbetalen, moet hij 1 pond van zijn eigen vlees afstaan. In 2004 nog schitterend verfilmd als "The Merchant of Venice" met Al Pacino als Shylock en Jeremy Irons als Antonio. Wij zagen een eigentijdse bewerking van dit stuk met behoud van een aantal originele verzen van Shakespeare. Het stuk situeerde zich nu niet in het Venetië van de zestiende eeuw, maar in het hedendaagse Roeselare en speelde zich af in het drugsmilieu. En Shylock werd vervangen door Rafi, een allochtone eigenaar van een Pita-zaak.

We zagen een heel sober, maar tegelijkertijd ook heel efficiënt decor. Iedere acteur had zijn eigen zitblokje, dat tegelijkertijd ook als decorstuk gebruikt werd. Dat was van iedereen wit en van Rafi zwart. Zo was Rafi ook zwart gekleed en zat bijna altijd helemaal alleen rechts van de scène terwijl de rest links zat. De vloer was één grote bankkaart. Blijkbaar vaak gebruikt in het drugsmilieu om "white lines" op de magneetband te leggen met een andere bankkaart (met dank aan de regisseur voor deze uitleg ;-)). Het stuk begon met een videomontage waarbij gesuggereerd werd dat een stuk uit Antonio's been gesneden werd. En gedurende de rest van het stuk werd constant een videobeeld geprojecteerd met een stuk vlees dat langzaam aanbrandde op de barbecue. Daarbij werd ook nog eens iedere scène-overgang begeleid door een door merg en been snijdend geluid van het slijpen van een mes. En dit hele concept werkte wonderwel.

De teksten waren niet zo evident om op een natuurlijke manier uit je mond te laten rollen. Daarenboven werd ook gekozen om in het dialect te spelen wat dit nog moeilijker maakte. Gevolg was dat veel zaken niet natuurlijk genoeg gedeclameerd werden door de acteurs. En nu kun je wel zeggen dat dit eigen is aan Shakespeare zijn verzen, maar misschien was AN dan toch een betere keuze geweest. Het stuk kon mij ook niet de hele tijd boeien. Er zaten een aantal sterke momenten in, maar niet genoeg om mijn aandacht vast te houden. Wel heel leuk was het feit dat Shakespeare zelf zijn opwachting maakte en zijn eigen tekst kwam verdedigen bij de personages.

Wetende dat dit gezelschap het gewend is om komedies te brengen, vind ik het moedig om dit te brengen en daarvoor alleen al verdienen ze een daverend applaus. Ik had alvast een plezante avond. Tot toneels, toneelvrienden !

Cartoon nr. 4

by KVSmiley | Create your own Cartoon at www.toondoo.com