Groot Alarm

Tja, ik kan het mij niet veroorloven om hier een kwotering aan te geven, daar ik zelf te veel betrokken was bij dit stuk en ben bij dit gezelschap. Vanuit mijn ervaring kan ik enkel zeggen dat ik dit een goede productie vond. Het spel was vrij homogeen naar onze normen en ook het stuk lag mij meer dan veel van die andere komedies of blijspelen. Ik heb het een vijftal keer gezien en telkens moest ik lachen met een aantal benarde situaties waarin hoofdrolspelers Theo en Bertus zichzelf gestoken hadden. Mooi decor ook met twee kamers achter elkaar. De slaapkamer lag iets hoger dan de ervoor gelegen living waardoor alles in beide kamers altijd zichtbaar bleef. Toch een creatieve oplossing voor ons kleine podium. Origineel lagen beide kamers naast elkaar. Goed gevonden van onze vaste regisseur Rudy.

Ik heb er alvast van genoten en ik denk dat ook ons publiek dit stukje gesmaakt heeft. En nu gaan we aan de slag want volgend jaar bestaan we 15 jaar en dan zijn we van plan om ons publiek eens extra te verwennen. Tot volgend jaar !

Andorra

Andorra

(Max Frisch)
door Zwevegems Teater

Regie : Jef Depaepe
Spel : Stijn Vandenhende, Sibelijn Courtens, Stefan Vancraeynest, Katy Thiriaux, Darline Vanneste, Jan Vanden Berghe, Bart Opsomer, Stoffel Van Boeckxsel, Ortwin Malfait, Johan Depaepe, Eugène Delabie & Marc Vanoutryve

XXXX

Waauw ! Dat was het eerste dat bij me opkwam na het zien van deze productie. Een schitterende regie, overgoten door mooi, sober spel van bijna alle acteurs. Voeg daar nog een fantastisch stuk aan toe en je krijgt een hele mooie theateravond. Een stuk met wondermooie teksten en een universele boodschap. Hoe kunnen mensen zo wreed zijn ? Hoe komt het toch dat mensen zo makkelijk om te praten zijn ? Hoe kan het dat een onschuldige jongen het slachtoffer wordt van deze kleine dorpsgemeenschap. Andri is een jood (althans dat denkt hij toch, en met hem heel het dorp). Iedereen praat over hem. Ze geven hem wel werk, maar hij wordt gepest. De soldaat kan hem niet uitstaan en slaagt erin om het hele dorp tegen hem op te zetten ... Hoe is het mogelijk ? Dat zit je te denken tijdens het bekijken van dit beklijvende stuk. En toch gebeurt het nog, vaker dan we denken, in grote of in kleine mate.

De regisseur koos voor een hele sobere aanpak. Alle acteurs bleven constant op scène. Ze zaten op een soort bank en kwamen in groepjes naar voor om een bepaalde scène te spelen. Zonder rekwisieten, zonder attributen. Zelfs hun kledij leek heel gewoon, heel alledaags. En hoe raar dit ook klinkt, het werkte wonderwel. Het sobere, beheerste spel van de acteurs zorgde ervoor dat je bijna constant geboeid bleef kijken en meeleefde met hun personages, die allemaal op hun manier wel worstelden met het gebeurde en daar misschien ook wel een beetje spijt van hadden. Heel even had ik het gevoel dat het verhaal zich voortsleepte, maar dat duurde maar enkele minuten en toen was ik weer mee in dit tragische verhaal. Ook het licht was sober, maar efficiënt. Evenals het decor, dat de witte muren van Andorra voorstelde. Mooi, heel mooi ! Chapeau, vrienden van het ZT ! Op naar de volgende !!!

Alles voor de tuin

Alles voor de tuin

(Edward Albee)
door Taal en Kunst Kortrijk

Regie : Eric Meirhaeghe
Spel : Katrien Baert, Kim Coornaert, Fay Demuynck, Katrien Deweer, Caroline Haemers, Suzy Vermeulen, Eddy Cosaert, Jan Folens, Juliaan Hubrecht, Dirk Mareel & Jurgen Pollet

XXXX

Ik blijf dit een mooi stuk vinden. Met een leuke premisse en enkele leuke, onverwachte wendingen. Persoonlijk vind ik dan ook dat dit stuk een meer traditionele aanpak vraagt dan hetgeen we hier te zien kregen. Daarenboven was het voor mij ook niet duidelijk wat de precieze bedoeling was van het decor. Het hele podium lag namelijk bezaaid met stoelen en die werden dan om de zoveel tijd gebruikt om op te gaan zitten. Op zich een leuk idee, maar het leidde eigenlijk nergens toe. Ook werd er niets gedaan met de verbeterde levensstandaard van de hoofdfiguren (misschien modernere stoelen naarmate het stuk vorderde of iets dergelijks).

Richard speelde ook veel te vlak om mij het hele stuk door te kunnen bekoren. Wel genoten van het spel van Jack. Ging er iets over in zijn dronkenschap, maar toch. Te traag gespeeld bij momenten, wat natuurlijk het ritme van het stuk ook niet ten goede komt. Toch proficiat aan de groep voor het vele en harde werk aan dit stuk.

De schaduw van Mart

De schaduw van Mart
(Stig Dagerman)
door Theater De Balsemblomme

Regie : Saskia De Ceuninck
Spel : Philippe Ceulemans, Liane Vermeulen, Tom Pauwels & Sofie Boudrez

XXXX

Gabriël is mentaal labiel en woont samen met zijn moeder. Hij is niet haar lievelingszoon. Dat was Martin, die vocht in de oorlog. Gabriël kon niet in het leger. Hij draagt een bril. Volgens Victor, een vriend van wijlen Martin, is hij een lafaard. Thérèse was de vriendin van Martin en komt nog regelmatig op bezoek. Op een dag brengen ze een schilderij van Martin ("Mart") en hangen die op een plaats waar Gabriël hem goed kan zien. Gabriël is heimelijk verliefd op Thérèse en "stalkt" haar. Zijn moeder wil Victor koppelen aan Thérèse omdat hij een echte man is en Gabriël niet. Gabriël wil zich verweren, maar hij is te zwak ...

Geef toe, het verhaal klinkt niet slecht. Een heel intrigerend uitgangspunt met een paar leuke wendingen. Een psychologische thriller. Helaas "trilde" er gisteren bijzonder weinig. Het "vlakke" spel van zeker twee van de vier acteurs was daar zeker niet vreemd aan. Ook het tempo lag bijzonder laag. Vaak hadden wij de indruk dat de acteurs naar hun woorden aan het zoeken waren. De enige die mij wel enigszins kon bekoren, was Gabriël. Alhoewel ook hij net iets te vaak over zijn woorden struikelde om goed te zijn. En ook de moeder had haar momenten. In zo'n stuk moet je als acteur pauzes laten, maar toch niet na iedere repliek. Zo rek je alles eindeloos lang. Daarenboven had de regisseuse het lumineuze idee om iedere scènewissel te gebruiken om het hele decor om te bouwen. Als er al van enige onderhuidse spanning sprake was, dan was die iedere keer weg op het moment dat er alweer een minutenlange scènewissel was. De spanning zou moeten te snijden zijn in dit stuk, maar dat was er geen moment. Mooi beeld op het einde dat wel, maar dat volgde wel op een hilarische intrede van de geest van Martin. We waanden ons even op de set van "Scream 10".

Toch een proficiat aan de ploeg voor hun harde werk, maar ons heeft het helaas niet bekoord. Volgende keer beter !

Getelde Dagen

Getelde dagen

(Walter van den Broeck)
door De Fluistercompagnie
Regie : Eric Kerremans
Spel : Anneleen Cooreman en Nora Tilley

XXXX

"Grote namen staan niet altijd garant voor goed theater ...", hoorde ik iemand beweren maandagavond en hij had gelijk. Want wees nu eens eerlijk, als je de namen leest op deze affiche, dan verwacht je toch niet veel minder dan een schitterende productie. Welnu, niets was minder waar. Dit verhaal over twee vrouwen, die ooit een passionele relatie hadden en elkaar nu opnieuw ontmoeten, kon mij maar met mate boeien. De ene is een succesvol schrijfster en de ander secretaresse. Ze ontmoeten elkaar op het terras van een hotel en blikken terug op hun relatie en hun leven.

Het deel voor de pauze was slaapverwekkend saai. Er werd naar mijn gevoel net iets te traag gespeeld om de schwung erin te houden en hetgeen ze vertelden, kon mij ook niet echt boeien. Na de pauze werd het iets beter, maar dan nog. Ik weet dat het niet makkelijk is om een publiek te blijven boeien als je maar met twee op scène staat, maar het kan toch beter dan dit. Neem daarbij nog eens de vlakke regie en het eentonige decor en je krijgt een afgewerkte, maar oersaaie productie.

Missie

Missie

(David Van Reybrouck)
door KVS

Regie : Raven Ruëll
Spel : Bruno Vanden Broecke

XXXX

Vergeet Sammy Tanghe, vergeet de "nerd" uit "Loft", hier komt Père André Vervecken. En als jullie die figuren zelf niet willen of kunnen vergeten, geen nood, Bruno Vanden Broecke zorgt er wel voor dat je ze vergeet. De lelijkste acteur van Vlaanderen (geen nood, Bruno, want waar zit de ware schoonheid ... ? Juist, ja ...) laat hier zien dat hij een groot acteur is. Op ronduit verbluffende wijze geeft hij gestalte aan deze "Père", aan deze missionaris die, tijdens een bezoek aan België, een voordracht geeft over zijn werk en zo terugblikt op zijn leven. Van de kalverliefde voor Alice tot de dood van zijn ouders, die hij meemaakte vanuit de Congo. Gewoonweg schitterend ! Bravo, Bruno !

Van Reybrouck verzamelde getuigenissen van een 15 tal missionarissen en verwerkte deze tot deze pakkende monoloog. Met een lach en een traan blikt "Père" terug op zijn leven. Hij lijkt verbitterd. Zijn geloof in God is onfeilbaar, maar af en toe twijfelt hij aan Zijn aanwezigheid. Zeker als hij het leed van onze zwarte medemens beschrijft. Het heeft mij geraakt, dit verhaal. Ik had nog nooit stilgestaan bij wat missionarissen drijft of wat zij precies doen, maar deze monoloog heeft mij hier even over doen nadenken. Wat drijft hen toch ? Waar halen ze de moed vandaan om te doen wat ze doen ? Nogmaals, een hele mooie voorstelling en zeker een aanrader !

Alweer een nieuwe cartoon !

By KVSmiley | View this Toon at ToonDoo | Create your own Toon

Gewone Tijm, Knokke Boem en Smiley

Klakkeboem zendt zijn zonen en dochters uit en mag trots zijn. Nadat Vincent en ikzelf al onze kans waagden bij andere gezelschappen, gaan ook Pedro en Griet nu die toer op. Pedro heeft zich opgegeven om volgend jaar mee te spelen in Avelgem en Griet speelt op dit ogenblik bij "Die Ghesellen" Deerlijk, samen met Vincent. En we mogen terecht trots zijn op onze zonen en dochters, want Griet en Vincent spelen hun rollen van respectievelijk Amélie en Janec met verve. Het stuk heet "Gewone Tijm" en wordt geregisseerd door Bart Gerard. Normaal gesproken "post" ik altijd een kleine recensie van de stukken die ik zag, maar aangezien ik te nauw betrokken was bij dit stuk, is mijn objectiviteit compleet zoek wat dit stuk betreft en doe ik dat dus beter niet in dit geval. Wel een leuk gezelschap, "Die Ghesellen", met een strakke, goed zittende organisatie. Leuk om ze aan het werk te zien.

Klakkeboem zit ook niet stil en organiseerde voor de tweede keer de "Knokke Boem Kerst- en Cultuurmarkt", hoewel we ondertussen wel mogen zeggen dat Klakkeboem op zich hier niet veel mee te maken heeft, behalve dan dat alle medewerkers ook leden zijn van Klakkeboem. Het werd een gezellige bedoening gisteren. Er was heel veel te doen en er kwam bijgevolg ook heel wat volk naar Knokke. Ik genoot van de aanwezige Klakkeboemers. Mieke en Beatrijs waren op de middag best wel grappige obers en in de namiddag animeerden ze mee de knutsel- en grimehoek. Pieter was bij momenten hilarisch als clown van dienst en ook de levende Kerststal met Frederik en Evelyne als Jozef en Maria en Kris als neger (?) zag er bijzonder goed uit. Rudy draaide op volle toeren, evenals Jeroen en Pieps. Brecht was nerveus want hij moest optreden en zijn "set list" zat nog niet helemaal goed een uur voor "zijn" gloriemoment. Dominique deed wat een goede verkoper hoort te doen, namelijk het KWB-lidmaatschap verkopen. Ikzelf kreeg een klein zaaltje en mocht daar nog eens "Smiley" projecteren. Ik was content van de opkomst en wil volgend jaar zeker weer van de partij zijn met "Opposites Attract". Een beetje jammer dat ik vroeg weg moest (Griet moest namelijk om 18u00 "Gewone Tijm" spelen), want anders had ik waarschijnlijk nog wat volk kunnen strikken voor "Smiley". Kortom, een hele gezellige bedoening daar op de Kerst- en Cultuurmarkt te Zwevegem-Knokke. Volgend jaar zijn we zeker weer van de partij !

Opposites attract - opnamedag 11

Snif ! 't Zit er alweer op ! De allerlaatste opnamedag van "Opposites Attract" was vorige zondag. We kregen meteen ook de introductie van het laatste personage, met name Tony de cafébaas. Er waren ook wat figuranten op de set (Marc, Jacques en Rudy, nogmaals van harte bedankt) en Vincent daagde op met een baard (;-)). Het werd alweer plezant en het liep ook heel vlot. We draaiden een paar leuke caféscènes en de alcohol vloeide welig. Nogmaals gezien dat er eigenlijk beter geen alcohol voorzien wordt op de set, want dankzij het gele goedje had Vincent het moeilijk om zijn tekst er in één keer uit te krijgen (beweerde hij toch zelf). Hoedanook mooie beelden geschoten. Ook in de namiddag met de meisjes. Zowel Beatrijs, Griet als Pat speelden hun rol van pruim met verve en ook dat leverde een paar mooie scènes op. Nadien werd er nog wat nagekaart met cast en crew en heel voorzichtig werden er al plannetjes gesmeed om volgend jaar een nieuw filmpje (filmpjes ?) te draaien.

Telkens weer opnieuw amuseer ik mij op de set als een klein kind. Het blijft een hele leuke bende om mee te werken en dat alleen al maakt het de moeite waard. Nu begint het zware werk : de montage. We zijn al begonnen en met een bevredigend resultaat (al zeg ik het zelf). Nog een paar scènes en dan kan het "fine-tunen" beginnen. Nadien nog de klankmontage en klaar is kees. En dan ! Op naar de volgende film natuurlijk !

De Jossen

De Jossen

(Tom Lanoye)
door Het Kuurns Theater

Regie : Martin Vanluchene
Spel : Caroline Dermaux, Daan Frère, Ilse Debaveye, Ine Desplinter, Lieven Van Speybroeck, Norbert Debaveye, Stefaan Devlaminck & Willy Denhaene

XXXX

Ik had al veel gehoord van dit stuk van Tom Lanoye, maar ik had het nog nooit gezien. Best een leuk uitgangspunt. Hoe gedraagt een groep zich en wat gebeurt er als één individu zich niet meer wil gedragen zoals de rest en er andere ideeën begint op na te houden ? Heel juist ! Dan valt heel de boel uit elkaar. "De Jossen" zijn een hechte groep tot Jos beweert geen Jos meer te willen zijn en dan begint de miserie. De mise-en-scène en de kledij zaten goed. Met enkel wat planken en nagels werd het decor opgebouwd en daarin bewogen de Jossen zich met elk een hilarische pruik op hun kop. Leuk om naar te kijken met enkele schitterende beelden erin verwerkt (het bellen blazen, de ochtendgymnastiek, enz.).

Alleen jammer dat het tempo hier en daar wat laag lag. Het leek wel alsof de acteurs telkens een paar milliseconden wachtten alvorens hun repliek te geven en dat kwam bij momenten wat geforceerd over. Dit kwam ook de vlotheid van het geheel niet ten goede. Al bij al een leuk stuk gezien met een aantal schitterende beelden erin verwerkt. Tot de volgende !