De slappe der wet

We zijn gisteren eens naar een repetitie geweest van de volgende productie van Klakkeboem : "De slappe der wet". Dit wordt een echte "billenkletser". Zo noemt men dit soort stukken. De humor is zo toegankelijk en zo visueel, dat mensen af en toe letterlijk bijna plat gaan van het lachen, waardoor ze op hun billen beginnen te kletsen. Een beetje jammer dat we gisteren net een stukje zagen waar nog niet veel aan gewerkt was. Hierdoor kan ik ook niet te veel uitspraken doen over het al dan niet goed bezig zijn (;-), hé Pierke). Ook Jacques, Pieter, Lucrèce en David waren van de partij. Leuk dat iedereen laat zien dat ze toch begaan zijn met het wel en wee van Klakkeboem. Ook jammer dat er een aantal mensen ontbraken, door ziekte vooral.

Nadien het gebruikelijke pintje gaan drinken en nog wat nagepraat over Klakkeboem. Hierbij dan ook een aantal vragen die tijdens de discussie met Patsy spontaan bij mij opkwamen. Wat is de toekomstvisie van Klakkeboem ? Blijven we komedies spelen in februari en "andere" stukken in november ? Voor mij wel, maar niet iedereen hoeft zich altijd voor beide evenveel te engageren. Moet Klakkeboem zo nodig al die andere activiteiten blijven organiseren (ik denk hierbij aan "Smiley", Knokkeboem, de Salsa-avond, kaartingen, enz.) ? Ik denk nog altijd van wel, maar ik vind ook dat iedereen van Klakkeboem het recht heeft om te zeggen dat ze voor die of die activiteit willen passen. Kunnen we ooit een vereniging worden waar geen wrijvingen zijn tussen mensen ? Ik ... denk van niet. Maar ik vind wel dat iedereen moet blijven zijn ding kunnen doen en dat de creativiteit in de groep zeker niet mag beknot worden. Ga ervoor, mensen. Doe wat je graag doet en Klakkeboem zal je zeker steunen waar mogelijk. Kom gerust af met voorstellen, laat je gaan. Hoe meer creatieve ideeën er komen, hoe meer leuke dingen we kunnen doen. Het enige wat we niet mogen doen, is verwachten dat iedereen altijd even enthousiast is voor alles. Maar zo lang Klakkeboem "ons" blijft steunen, dan hoeft ook niet ieder lid altijd met alles mee te doen. Als Klakkeboem "ons" steunt en er zijn een aantal mensen enthousiast, dan kunnen bergen verzet worden. Kijk maar naar "Knokke Boem", de Salsa-avond, "Smiley", de kaartingen, jumbo-run, enz.

Klakkeboem biedt kansen. Grijp die alsjeblieft met beide handen en blijf ons verrassen !

Knokkeboem - Kerst- en Cultuurmarkt

Hoewel ik eerst wat bedenkingen had bij het concept (een Kerstmarkt combineren met cultuur), heb ik toch met heel veel enthousiasme deelgenomen aan dit initiatief. En het was leuk (jammer van de regen waardoor de opkomst wat te wensen over liet). Het is het moment om nog eens iets te doen, samen met wat vrienden. Zo konden Pedro en ik een aantal van onze filmpjes laten zien (hierboven zie je mijn favoriet en wie geïnteresseerd is, hier kun je ze allemaal zien : Youtube). Het was ook het uitgelezen moment om de trailer van "Smiley" eens te laten zien en reclame te maken voor de première op 15 februari in OC De Vonke te Heule (meer hierover op Smiley).

Griet en ik vertelden ons verhaal : "Pietertje". OK, de opkomst was dan misschien wel mager, maar ik ben ervan overtuigd dat de mensen die de moeite namen om tot bij ons te komen, het wel mooi vonden. En tenslotte was het leuk om eens een aantal mensen, die normaal gezien geen podiumbeesten zijn, aan het werk te zien in de "Levende Kerststal". Al bij al een plezant initiatief. Maar het ware misschien wel beter geweest als alles wat meer geconcentreerd was rond één centraal punt. Maar goed, als je niets doet, kan je ook niets verkeerd doen.

Ode aan Urbanus - Vaarwel Theo - Pure nostalgie

Dit is Urbanus...Van Anus zoals hij vroeger was...subliem. De tekst van dit liedje ken ik van voor naar achter en van achter naar voor.
Als ik er in mijn kinderjaren geen 500 keer naar geluisterd heb,...
Uit pure nostalgie wil ik het met jullie delen. Het is een heerlijke tekst...lees en geniet:

Ik kwam onlangs gewandeld langs het brugje van de sloot,
En ik vond er m’n vriend Theo met een boom aan z’n poot.
Ik zei ‘Theoke in godsnaam, wat ben jij van plan?’
Hij zei ‘‘k Ga mij hier verdrinken en trek het je niet aan’
Maar Theo met zo’n boomstam ga je toch nooit onder
Dan gaat het nog veel vlugger als j’ er inspringt zonder
Gebruik dan toch een koelkast of een wasmachien
Dan ben je zo verzopen zonder af te zien.
Theoke die knikte ‘het is juist wat je vertelt’
En we trokken toen tesamen naar de vuilnisbelt
Maar wat we daar toen vonden maakte Theoke niet blij
Een opgeblazen binnenband en een lege batterij
We prevelden tesamen onze akte van geloof
En inderdaad, we vonden er een Leuvense stoof
Dat gietijzeren mormel vanachter op de rug
Strompelden we kreunend weerom naar de brug
Theo bond het touwtje heel strakjes rond z’n nek
Hij zei ‘geef me maar een duwtje als ik teken geef vertrek’
Het startsein werd gegeven, ik gaf Theo een stoot
En hij dook met stoof en al in een rode gummiboot
Die toevallig kwam gevaren onder het brugje uit
Met een pasgetrouwde bruidegom en een parelwitte bruid
Het meisje was op slag verlamd, de jongeman werd blind
Van radeloze woede om z’n bruidje teerbemind
De bruidegom heeft Theoke toen naar de keel gegrepen
En heeft ze tien minuten waterdicht geknepen
Maar Theoke die lachte ‘het kan mij niet verschillen
Hoe harder dat je nijpt, hoe liever dat ‘k zou willen’
De bruidegom verbleekte en Theoke werd rood
Het gummibootje kantelde en ze gingen allen dood
En ik was toen heel tevreden, gelukkig en voldaan
Dat ik Theoke, m’n beste vriend, in de nood had bijgestaan

Ruzie

P. en ik
hadden eens een RUZIE
en wilden die
zo gauw mogelijk
weer kwijt.

We keken om ons heen
en zagen een koppeltje.

Hé, jullie ! riepen we.
Zoeken jullie soms ruzie ?

(uit "P. en ik" van Geert De Kockere en Sabien Clement)

Artemis

VAKMAN

(Josse De Pauw)

XXXX

Regie : Floor Huygen

Spel : Bruno Vanden Broecke, Bert Luppes, Stefaan Degand & Fabian Jansen

Vier kunstenaars komen samen om hun beste werk te vernietigen. Zodanig dat de mensen dit zeker niet te zien krijgen, als deze kunstenaars na hun dood ooit beroemd zouden worden. Eén van hen heeft kanker en heeft maar een paar dagen meer te leven. Hierrond maakte theater Artemis deze voorstelling. Ik moet zeggen dat ik dit bekeken heb met gemengde gevoelens. Opnieuw een voorstelling met nogal wat ups en downs en toch weinig coherentie.

Leuk uitgangspunt, zeer goed gebracht, maar niet coherent genoeg om constant te blijven boeien. Een aantal hoogtepunten waren voor mij : de liedjes, het Chinees tafelen, de verbranding van de kunstwerken, het "Lala"-moment ... Maar dit werd afgewisseld met heel wat mindere momenten. Ook zat er bijna de hele tijd een homo-erotische ondertoon in het stuk, waardoor ze te pas en te onpas aan het knuffelen gingen. Precies alsof alle kunstenaars homofielen zouden zijn. Ook de twee technici die zich voortdurend tussen de acteurs begaven, stoorden mij wat. Dat kan en mag, maar moet dat echt de hele voorstelling lang ?

We hebben genoten, maar dit was opnieuw niet een voorstelling waarvan je nadien zegt : "Waaauw ! Dit moet iedereen gewoon gezien hebben !", zoals bijvoorbeeld "Fimosis" of "Dédé le taxi" dat wel waren. Op naar de volgende en hopelijk krijgen we dit jaar nog eens een echt meesterwerkje te zien.

Andere meningen :

http://www.8weekly.nl/index.php?art=6825

http://www.goddeau.com/content/view/5292/1/

http://www.brabantsdagblad.nl/algemeen/kunst/4012112/Vakman-afhankelijkheid-van-vier-autonome-zielen.ece

Music Hall

LADIES NIGHT
(Anthony McCarten & Stephen Sinclair)

Regie : Jan Verbist
Spel : Peter Bulckaen, Peter Thyssen, Carry Goossens, Gert Lahousse, Jan Vandeloo & Kurt Defrancq

XXXX

Gisteren naar "Ladies Night" geweest, gebaseerd op de schitterende film "The Full Monty". Wie de film kent, weet dat dit meer is dan een komedie, dat dit eigenlijk ook een mooi verpakt sociaal drama is. Maar daarvan was gisteren niets meer terug te vinden. Dit was gewoon een mooi verpakte billenkletser. Goed geacteerd (gelukkig maar, want die gasten zijn er wel voor betaald, hé) en tof gedaan, maar meer niet. Het stuk stond bol van de domme grappen en grollen en alle personages waren serieus uitvergroot en ontdaan van alle emotionele ontwikkeling. Dit was dus niet veel meer dan wat we bij veel amateurtheaters te zien krijgen. Dit was gewoon een goeie klucht, gebracht door de betere acteurs. Let wel, ik heb me goed geamuseerd en we hebben bij momenten goed moeten lachen, maar het mag wel iets meer zijn dan dat alleen.

Carry Goossens deed zijn ding (zoals hij al doet sinds hij 100 jaar geleden Oscar speelde). Peter Bulckaen speelde een kloon van Max en was bij momenten moeilijk verstaanbaar. Peter Thyssen was af en toe hilarisch als de stoere dommerik en Gert Lahousse schitterde in een voor hem ongewone rol als "jeannet". Ook Jan Vandeloo was leuk als het Poolse lid van "De Wilde Stieren".

Een leuk stukje, goed gebracht, maar ook niet veel meer dan dat. Wel een stuk dat volgens mij heel leuk zou zijn om te brengen met "Klakkeboem" !

Georganiseerde chaos

Mijn liefste naaste beweert dat ik hooguit tien minuten naar eenzelfde spreker kan luisteren, dat eenzelfde onderwerp me heel snel gaat vervelen en dat mijn gedachten sneller dan ikzelf wil afdwalen naar hogere, interessantere sferen. Ik vecht tegen de gedachte wat onze spreker 's morgens at en welke muziek speelde in zijn auto. Ik probeer niet te letten op het zenuwachtig getik van de schoen van mijn rechterbuurman tegen de tafelpoot.Ik tracht de foute permanent van mijn voorbuurvrouw te negeren. Ik weet het ...het zal me niet lukken. Maar ondanks deze georganiseerde chaos in mijn hoofd vond ook ik de 'Open Doek Nationaal'-vergadering best wel interessant en leerrijk. Bernard Soenens haalde een aantal prioriteiten aan, vertelde ons waar het bestuur van Open Doek zich momenteel mee bezighoudt, luisterde met geduld naar de vragen van de aanwezigen en trachtte die zo goed (of zo kwaad) hij kon, te beantwoorden. Achteraf dronken we nog iets en dat was voor mij even, misschien zelfs nog net iets aangenamer, dan de vergadering zelf. Je maakt kennis met mensen die met hetzelfde bezig zijn, die dezelfde weg ingeslagen zijn of dezelfde visie nastreven. Zo praatten we een hele tijd met de huisregisseur van Koté Koer Geert Mortier. Hij vertelde over hun opstart, hun zoektocht naar een geschikte ruimte, hun gebrek aan mannelijke acteurs, hun stukkeuzes,... De tijd vloog en algauw was hij rijp om andere oorden op te zoeken... Wisten wij toen veel dat er ons nog een supergezellige zondagmiddag en een heerlijke zondagavond te wachten stond...

Kritisch ?

AMATEURTONEEL ALGEMEEN

Regie : alle amateurregisseurs

Spel : alle amateuracteurs

Technische ondersteuning : alle amateurtechnici

XXXX

Zondagvoormiddag zijn we naar de regiovergadering van Open Doek geweest. Interessant, zeker omdat deze keer de heer Bernard Soenens, directeur van Open Doek, aanwezig was en een aantal zaken verduidelijkte vanuit Open Doek Nationaal. Het werd me tijdens en na de vergadering nog maar eens duidelijk dat alle amateurtoneelmakers gedreven met hun ding bezig zijn en dat ze allemaal even grote twijfelaars zijn als ikzelf.

Langs deze weg wil ik daarom nog eens alle amateurtoneelmakers in de bloemetjes zetten en hen allemaal vier sterren geven voor het werk ze gedaan hebben en voor het werk ze in de toekomst nog allemaal zullen doen. Ik wil ook nog eens duidelijk stellen dat wij met de "recensies" die wij op deze blog geven geen afbreuk willen doen aan al het werk dat deze mensen verzetten. Integendeel, ik heb enorm veel bewondering voor het werk dat mensen steken in het creëren van een voorstelling. En ik wil zeker ook niet overkomen als iemand die dweept met het "betere" toneel en bijgevolg alle "kluchten" afbreekt. Eén bedoeling van de blog is om een kritische blik te werpen op het amateurtoneel en hopelijk zo mee te helpen aan het kwalitatief opwaarderen van het amateurtoneel in het algemeen. Ook ik word graag kritisch bekeken. Nu heb ik vaak de indruk dat amateurtoneel enkel bekeken wordt door familie en kennissen van acteurs en regisseurs. Hierdoor denken we te vaak dat we heel goed bezig zijn, wat zeker niet altijd het geval is. Het kan dan ook geen kwaad dat een buitenstaander eens een kritische blik werpt op hetgeen wij doen.

Vandaar ook deze oproep. Als je hier iets ziet verschijnen waar je niet mee akkoord gaat, reageer gerust. Schrijf uw eigen recensie. Ik ben zeker niet te beroerd om die te publiceren (op voorwaarde dat er geen aanstootgevende taal in staat natuurlijk). En leden van Klakkeboem zijn nog altijd welkom om lid te worden van de blog en zo hun eigen kijk te geven op het amateurtoneel in het algemeen.

Tot toneels !

Zwevegems Teater

DE CONCIËRGE

(Harold Pinter - Vertaling : Gerard Reve)

XXXX

Regie : Dirk Crommelinck

Spel : Eugène Delabie, Jef Depaepe, Bart Opsomer

Een beetje gemengde gevoelens bij dit stuk. Op zich een zeer mooi stuk over twee mentaal labiele broers, wiens fragiele relatie verstoord wordt door een zwerver die bij hen onderdak komt zoeken. Schitterend concept met het speelvlak in het midden van de zaal. Met een decor dat enkel maar bestond uit chaos. Alleen jammer dat er van die chaos weinig te zien was vanop de plaats waar wij zaten. Toch wel een gemiste kans. Op een bepaald moment speelde één van de acteurs vanop de grond en hiervan zagen wij niets. Ook heel origineel en inventief qua belichting. Het licht bestond hoofdzakelijk uit vier TL-lampen die boven de scène hingen, wat voor een fantastisch beeld zorgde. Dit werd ondersteund door de klassieke spots om een aantal details van het decor uit te lichten. Een dikke proficiat aan de mensen van de belichting.

Naar mijn bescheiden mening spelen alle acteurs van het ZT op een zeer hoog niveau. Misschien verwachten we dan ook soms te veel van hen. De zwerver was goed tot zeer goed, maar was bij momenten misschien te dominant aanwezig. Met de agressieve broer had ik in het begin wat moeite. Door het vele roepen en het hanteren van een soort tussentaal (tussen dialect en Nederlands) ging hier wat van zijn naturel verloren. Ik moet wel zeggen dat dit verbeterde naarmate het stuk vorderde. De derde broer dan, de autist, was subliem. Geen enkel moment viel hij uit zijn rol. Hij was zo goed dat ik op bepaalde momenten enkel naar hem zat te kijken, zelfs als de anderen aan het praten waren. Een fantastische prestatie.

Het stuk zelf dan kende voor mij wat ups en downs. Bij het begin van iedere scène dacht ik : "Waauw ! Mooi !", maar na een tiental minuutjes mocht het voor mij overgaan naar een volgende scène. En zo waren er meerdere scènes. Begrijp mij niet verkeerd, want er zaten hele sterke momenten in. En gek genoeg waren dat voor mij vooral de momenten waar er niks gezegd werd. Stilte kan zo mooi zijn op scène. Maar bepaalde dialogen duurden voor mij gewoon te lang. Kortom, schitterend concept, mooie belichting, sterk geacteerd. Maar jammer van de zichtbaarheid en de lange duur van het stuk.

Unie Der Zorgelozen

Voor de tweede maal woonden Vincent, Eve en ik een voorstelling van dit gezelschap bij en voor de tweede maal hebben we ons ontzettend geamuseerd. Het grote deel van de acteurs hebben totaal geen acteerervaring maar ze worden op een bijzonder goede wijze bijgestaan door de heel ervaren acteurs van theatergezelschap "Antigone" uit Kortrijk. Als toeschouwer weet je dus op voorhand al dat de acteerprestaties niet de grootste kracht van het stuk zullen worden. Meneerke De Vos is een stuk dat gebaseerd is op de alomgekende vos Reynaert. Een sluwe vos die in de dierenwereld de dieren rond hem naar zijn hand weet te zetten en iedere situatie in zijn voordeel te doen uitdraaien. Het stuk speelt zich af in klein West-Vlaams dorpje. De bewoners doen elk hun eigen ding. De boeren werken op het veld en spelen met de vinken. De pastoor zegent zijn parochianen en geeft een tourné générale in het locale café. Een rijke zakeman probeert op de beurs nog rijker te worden. En mijnheerke De Vos, een oude sluwe kerel, heeft inmiddels iedereen naar zijn hand gezet en profiteert van hun goedheid en naïviteit. Op een dag gaat hij echter te ver en er komt een samenzwering met als doel mijnheerke De Vos een koekje van eigen deeg te geven. Alhoewel het stuk soms moeilijk te volgen was (wat misschien wel de bedoeling was van de regisseur), vonden we het toch boeiend om het te blijven volgen. Humoristische en geladen scenes wisselden elkaar af in een prachtig decor met op de achtergrond een klein orkest dat de meest geladen scenes accentueerde met de juiste muziek. De acteurs deden wat van hen verwacht werd. De onervaren acteurs brachten vaak de humoristische accenten terwijl de acteurs van Antigone voor de dramatische accenten zorgden. Het is werkelijk prachtig hoe deze mengeling tot een prachtig afgewerkt toneelstuk kunnen leiden. Ik had mij weer eens immens geamuseerd en volgend jaar ben ik er weer bij. Dat is een feit.