Opposites attract - opnamedag 10

Alweer 10 opnamedagen achter de rug. Het einde nadert en dat vind ik altijd weer een beetje jammer. Nu nog één of misschien twee en dan is het echt gedaan. En gisteren hadden we dus opnamedag 10. Het werd een drukke bedoening op de set (het Gemeentehuis van Zwevegem, waarvoor nogmaals dank aan de gemeente Zwevegem) met vier crewleden, acht acteurs, acht figuranten en mijn broer. Altijd moeilijk om zo’n bende onder controle te houden, maar ik moet zeggen dat dit bijzonder goed meeviel gisteren. Iedereen was gedisciplineerd en we hebben hard gewerkt. Er werden een aantal hele mooie opnames gemaakt en ik heb de indruk dat achteraf iedereen blij was dat ze erbij waren.

Marc heeft het bijzonder druk voor het ogenblik en kan jammer genoeg niet meer bij iedere opname aanwezig zijn. Maar gisteren kwam hij toch even opdagen en dat heb ik toch wel geapprecieerd. Het blijft ook leuk om te zien hoe mensen zo gepassioneerd kunnen bezig zijn met hun hobby. We gaan nooit grote prijzen winnen met onze films, maar het blijft bijzonder leuk om te doen en ik ben ervan overtuigd dat ook nu weer het resultaat heel aanvaardbaar zal zijn.

Vaak denk ik ook bij mezelf dat ik gek ben dat ik dit wil doen. Het vraagt verdorie heel veel werk en uiteindelijk win of verdien je er niks mee. Maar het is wel heel leuk om te doen en dat is ook de reden waarom ik nu alweer aan het broeden ben op de volgende film. Een ding staat vast, dit was zeker niet mijn laatste.

Hola Que Tal

door Theater Antigone
XXXX
Tekst : Jan Sobrie, Peter Monsaert en Chun-Hee Lommelen
Coach : Jos Verbist
Spel : Jan Sobrie, Peter Monsaert en Chun-Hee Lommelen

Ik zeg vaak : “Het leven kan toch zo simpel zijn” en dat geldt eigenlijk evengoed voor theater : “Theater kan toch zo simpel zijn”. Zet twee getalenteerde jonge mannen aan de schrijftafel en ze toveren een leuk toneelstuk uit hun mouw. Bij “Fimosis” zagen we al dat Jan Sobrie en Peter Monsaert bulken van talent. En dat bewijzen ze ook nu weer. Okee, “Fimosis” was beter maar ook “Hola Que Tal” werkt. Net zoals bij “Fimosis” wordt dit verhaal gebracht met een lach en een traan.

Dimi was een “nobody” tot hij door Marnix uit de goot geraapt werd en hij met hulp van Marnix uitgroeide tot een ster. Verkleed als vrouw, treed Dimi elke avond op en behaalt het ene succes na het andere. Dimi woont bij Marnix en dat vinden ze allebei goed zo. Ze hebben de tijd van hun leven, tot Dimi verliefd wordt op een Koreaanse paaldanseres. Marnix, die eigenlijk heimelijk verliefd was op Dimi, verliest langzaam zijn verstand en wil Dimi niet laten gaan.

Jan Sobrie is perfect als Marnix. Op het gepaste moment weet hij het publiek te doen lachen en even later is iedereen muisstil. Ook wordt er alweer gewerkt met een schitterend decor. Een gordijn van parels wordt telkens op een andere manier belicht en dat onderstreept het kitscherige van de wereld waarin Marnix en Dimi vertoeven. Ook Peter Monsaert blijft leuk als de timide Dimi, die Marnix heel dankbaar is, maar hij is een man en hij wil graag een vrouw. Zo gaat dat nu eenmaal. Een leuke voorstelling waarbij voldoende gelachen kan worden om het tragische van het gegeven te ontluchten. Een aanrader voor mensen die houden van leuk en ontspannend theater met een scherp randje.

Opposites Attract - Opnamedagen 8 en 9

Een film maken is een teamsport en dat is dit weekend nog eens goed tot me doorgedrongen. Hoe kan je nu zeggen dat een film van jou is ? Iedereen zegt me wel : Kurt, dit is jouw film, jij bent de baas, jij bent de regisseur. Maar wat zou ik zijn zonder al die fantastische mensen die zich elke keer weer vrijmaken om een aantal beelden te schieten ? Zo mochten we het voorbije weekend filmen bij Kris en Beatrijs. Zij stelden hun huis open voor de crew en de cast. Geen lachertje hoor, geloof me maar. Voor je het weet, staat je huis vol met materiaal en liggen de verschillende kostuums van de acteurs verspreid over de woonkamer. Maar Kris en Bé deden dit met verve, waarvoor nogmaals dank. Ook hun buurman liet zonder morren zijn oprit gebruiken voor de film. We parkeerden er tot tien maal toe een vrachtwagen op (zonder een stuk van zijn brievenbus te rijden, hé Kris ;-)) en mochten hem zelfs helemaal nat spuiten om regen voor te wenden. Ook een bordje "Te Koop" in zijn tuin planten vond hij niet erg. Om dan nog maar te zwijgen over Marc, die zaterdgavond toch nog langs kwam na een lange opnamedag, Ronny, die het hele weekend in Knokke overnachtte, Annie en Christiaan, die telkens opnieuw mémé alleen achterlaten om maar te kunnen filmen.

En de acteurs. Griet kwam zondag met piepoogjes opdagen en "het was haar dagje niet" ;-). Ook Pat was twee dagen van de partij, hoewel ze maar een klein aandeel had in de film zelf. Beatrijs was er uiteraard en zelfs Kris waagde zich aan een eerste filmrolletje. Misschien wordt dit wel zijn doorbraakrol. Lucrèce was van de partij voor één korte scène en David bracht zijn wagen. Vincent was er ook (er moet toch iemand de onnozelaar komen uithangen ;-)). Tenslotte kregen we nog bezoek van Pieter, Pedro en Stijn, waarvoor dank. Ze kwamen een hart onder de riem steken. Kortom, een drukke, maar heel aangename bedoening was het zaterdag en zondag bij Kris en Bé. Neem daar nog eens bij dat het fantastisch weer was en dat we bijgevolg het weekend afsloten met een barbecue. Wat is het leven toch mooi ? Oh ja, en durft iemand nu nog beweren dat dit "mijn" film is ... ?

Gezongen Zeer

door Theater Antigone

XXXX

Tekst : Nico Boon

Regie : Nico Boon en Jos Verbist

Spel : Lucas Van den Eynde, Tania Van der Sanden, Dominique Van Malder, Sara De Smet, Thomas Bellinck & Annelies Dhooghe

Het toneelseizoen is weer van start gegaan en vrijdagavond bezochten wij de eerste voorstelling van dit seizoen. En die bezorgde ons meteen een gezellige avond. We hebben goed gelachen met de fratsen van de mentaal gehandicapte Harry, die koste wat het kost een beroemde singer-songwriter wil worden. Na tien jaar afwezigheid van de bühne, wil hij nu zijn comeback vieren met een optreden in een zaaltje in Brussegem. Ook zijn ouders zijn van de partij en hun meningen omtrent de zangcarrière van Harry zijn nogal verdeeld. Iemand vroeg me of ik wel nog neutraal naar een voorstelling kan kijken en daarvan genieten zonder meer. Welnu, het antwoord is volmondig ja ! Ik heb genoten, ik heb gelachen, maar voor mij mag het iets meer zijn. Leuk gebracht, dat wel ! Tania Van der Sanden en Lucas Van den Eynde zijn nu eenmaal rasacteurs. En reken daar zeker ook maar Dominique Van Malder bij die een hilarische monoloog afstak met alle stemmetjes die in zijn schizofrene kop huizen. Al moet ik eerlijk gezegd wel toevoegen dat ik de stijl van acteren er bij momenten wat over vond. Het mag ook iets minder en het gevolg hiervan was ook meteen dat de drie overige acteurs wat in het niets verdwenen bij het supertalent van de drie bovengenoemden.

Ook het verhaal had nogal weinig om het lijf. Ook hier verwacht ik net iets meer om van een echt hele goeie voorstelling te spreken. En als het de bedoeling was om ook het tragische van dit verhaal in de verf te zetten, dan is dat voor mij niet gelukt ! Maar zoals ik eerder al zei, heb ik echt wel genoten van dit stuk ondanks de paar minpunten. Ik zie graag toneel, maar ik praat er ook graag over en hoe meer je er ziet en hoe meer je erover praat, hoe moeilijker het is om iets echt schitterend te vinden. En toch ben ik ervan overtuigd dat we ook dit jaar weer een aantal pareltjes van theatervoorstellingen tegemoet gaan. Ik kijk er alvast naar uit !

Het Koekoeksnest

Jullie vragen je waarschijnlijk af hoe het nog zit bij Klakkeboem, niet ? Welnu, we zijn volop bezig met de repetities voor "Een vloog over het koekoeksnest" en ik moet zeggen dat die repetities vrij goed verlopen. Waar ik een beetje voor gevreesd had, was dat er een gebrek aan discipline zou zijn omwille van een te grote groep. Maar dit is helemaal niet het geval. Integendeel, de concentratie is groot en iedereen doet echt wel zijn best om zijn figuur zo goed en zo kwaad mogelijk te kneden. Altijd leuk om zien, vind ik, hoe een acteur een personage tot leven wekt. Zo zie je bijvoorbeeld dat Pieter geleidelijk aan Billy Bibbit aan het worden is. Johan wordt Scanlon zo erg dat het bijna angstaanjagend wordt. Beatrijs is hard op zoek om ook haar Ratched te vormen, net als Pedro die zijn uiterste best doet om een geloofwaardige Cheswick neer te zetten. Ook dat is toneel spelen, het zoeken naar je personage. En dat is iets dat je niet alleen tijdens de repetities doet, maar ook en vooral thuis terwijl je je tekst aan het instuderen bent.

Dus als je het mij vraagt, zijn we goed bezig. Iedereen is supergeconcentreerd en gemotiveerd en dat is al de helft van het werk. Als we op dit élan kunnen verder gaan, dan geloof ik dat we een mooie productie gaan maken. Alweer een productie waar we als Klakkeboem trots kunnen op zijn. Go, Klakkeboem, go !!!

Opposites Attract - opnamedag 7

Opnamedag 7 van "Opposites Attract" bracht ons voor de tweede keer naar Oostende. De hele crew stond om 10u00 aan het casino te Oostende en dat was het begin van een lange opnamedag. We begonnen met een aantal leuke shots van de twee hoofdpersonages die een dagje doorbrengen aan zee. Zo hadden we onder andere een kleine aanvaring met de winkelverantwoordelijke van "Vero Moda", waar we een mooie shot namen op een roltrap. Plezant. De namiddag bracht de introductie van een nieuw personage in de film, met name Tonya, gespeeld door ons aller Pat. Zij en Louise (Beatrijs) brengen toevallig ook een dagje aan zee door en ontmoeten daar Sophie en Ronny, wat tot een hele leuke scène leidt (als je meer wil weten, zul je toch moeten komen kijken).

's Avonds trokken we naar de pier, waar we de koude wind trotseerden om de laatste scène van de film op te nemen bij zonsondergang. Maar ons geduld werd beloond toen we effectief konden opnemen bij een schitterende zonsondergang. Ook Vincent en Stijn en zijn vader kwamen ons nog een hart onder de riem steken, waarna we allemaal samen naar een restaurantje trokken om na te genieten bij een gezellig etentje. Alweer een opnamedag die we niet snel zullen vergeten. Tot de volgende !

Opposites attract - opnamedag 5 en 6

Tweemaal bij Lucrèce, tweemaal huis op stelten zeg maar. Je moet het er maar voor over hebben om zo'n "crazy" filmploeg in je huis te laten. Je huis staat namelijk al stampvol met materiaal en dan moeten de crew en de acteurs er nog eens bij. En als je dan ook nog wat nieuwsgierigen hebt die op bezoek komen, dan zit je voor je het weet met een vol huis ("full house" dus). Dit neemt echter niet weg dat de sfeer weer ongelofelijk goed zat. Er werd nogal wat afgelachen met de introductie van twee nieuwe personages (Wesley (Vincent) en Maurice (Paul)) en vooral met de bloopers van Wesley en het geknuffel van Maurice en Marie-José.

Maar er werd ook hard gewerkt en een heel aantal scènes werden ingeblikt. Dit was dan ook de laatste keer dat we bij Lucrèce moesten filmen. En Lucrèce zag dat het goed was. Nu zaterdag (5 september) hebben we reeds de volgende opnamedag. We trekken opnieuw naar Oostende voor een paar hele leuke filmmomenten. Tot films !

Opposites Attract - opnamedag 4

Ronny "Dep(p)"

Heel even waande ik me een echte filmster. Ik waande me de enige echte opvolger van Johnny Depp. Iedereen op de set noemde me namelijk een "Dep". En ik dacht bij mezelf : "Waauw ! Wat een compliment ! Ze vinden mij een "Depp" !". Algauw kwam de ontnuchtering toen bleek dat "Dep" eigenlijk gewoon het dialect is voor sul en dat mijn personage in de film een echte "Dep" is. Weg droom ... woesj !!!

Maar het was toch weer plezant. Een hele mooie locatie (met dank aan de broer en de schoonzus van Pat voor het gebruik van hun restaurant) en een gemotiveerde crew en cast. Deze dag bracht ook de introductie van een nieuw personage, met name de ober in het restaurant. Stijn Defour kwam dit spelen en deed dit meer dan behoorlijk. Ik hou van film, hoe moeilijk het soms ook is. Ik hou van het kleine spel, ik hou van de manier waarop je met een kleine oogopslag of een glimlach een kleine emotie kunt tonen op het grote scherm. Ik hou van het bijwijlen "onderacteren" in een film. Begrijp me niet verkeerd hé, ik blijf theater heel plezant vinden, maar film is en blijft toch mijn grote liefde. En ik hou van de mensen met wie je samen een film maakt. De mensen met wie je de passie voor film deelt. Allemaal even gedreven, allemaal even grote liefhebbers van de "zevende kunst". Meer van dat, zou ik zeggen. Op naar de volgende !

Spots Op West

We keken er naar uit, Griet en ik, naar deze editie van "Spots Op West". Zaterdag vertrokken we vol goeie moed naar Westouter om ons te laten onderdompelen in de wondere wereld van het amateurtheater, met Pedro en Vincent in ons kielzog. En het was fantastisch. De zondag trokken Griet en ik alleen naar Westouter, maar bij de vierde voorstelling liepen we alweer Vincent tegen het lijf, die ons vergezelde voor de rest van de avond. Het was genieten geblazen. Genieten van het mooie weer, van het pittoreske Westouter en van de schitterende, gevarieerde theatervoorstellingen, gebracht door de crème de la crème van de Vlaamse amateurverenigingen. Hieronder een overzicht van de door ons bijgewoonde theatervoorstellingen. Ik begin met de door ons best gesmaakte en eindig met de door ons minst gesmaakte voorstelling, wat niet wegneemt dat het stuk voor stuk goeie voorstellingen waren.

1
De Aft
Tejaterbende Oeps

Een hele leuke bewerking van het stuk van Yves De Pauw. Oeps verplaatste de setting van een keuken naar een kippenhok en schrapte een aantal passages. Hierdoor kreeg dit stukje de nodige vaart en was het genieten geblazen van deze drie "kippen", die op het punt stonden de ultieme daad van liefde te stellen. Een leuke regie en goed spel zorgden ervoor dat dit één van de beste voorstellingen van het voorbije weekend was (voor ons dan toch) ...

2
On Raftery's Hill
Theater TRAC

Een vrij klassieke creatie van dit rauwe Ierse drama. Maar zeer goed gedaan met een efficiënte regie en goed spel. Genoten van het verhaal ook, dat gelukkig af en toe ontlucht werd door de oude moeder van het hoofdpersonage. Een degelijk stuk, degelijk gebracht door een m.i. goeie groep.

3
De Meisjeskamer
La Barraca

Hierover waren de meningen binnen ons kleine groepje wat verdeeld, maar ik heb genoten van dit stukje. Het leuke decor, twee stellingen met daartussenin drie matrassen, en het goeie spel van de beide actrices waren voor mij voldoende om te genieten van die verhaal van twee opgroeiende zussen. Het duurde net iets te lang en ik had het gevoel dat bepaalde stukken konden geschrapt worden. Desalniettemin een leuk stukje theater gezien.

4
RITS SOLO's
Marjan De Schutter en Soetkin Demey

Twee korte voorstellingen door twee jonge dames. De eerste bracht drie liedjes op een uiterst originele manier. Ze zong zelf alle stemmen en"instrumenten" en kwam zo (door sampling) tot een leuk eindresultaat. Het stukje kende tenslotte ook nog een ontknoping die een ietwat wrange nasmaak naliet. Het tweede meisje bracht een indrukwekkend verhaal over eenzaamheid en de rampzalige gevolgen hiervan. Gewoon goed. Een dikke proficiat aan beide dames.

5
Lied
Tejater Studio James Ensor

Een gezellig cafeetje (althans daar leek het op), "De Westouterik", was het decor voor deze monoloog over een man die terugblikt op zijn rijk gevulde leven. Al bij al een leuke vertelling in een gezellig decor. Wij genoten ervan. Een beetje gemis aan "naturel" bij de verteller, maar dit werd goedgemaakt door het aangename verhaal en door het leuke decor.

6
Crayon
Mag het iets meer zijn ?

Niet echt mijn ding. Maar af en toe wel goed gelachen met de sketches van deze twee heren. Ze kregen de zaal op hun hand en dat zorgde voor een goeie interactie met hun publiek. Licht verteerbaar dat wel, maar voor mij "mag het wel iets meer zijn".

7
Antigone, geen seute
De figuranten

Toch iets raar, dit. Ok, dit mag dan wel een sociaal project zijn, maar is het daarom echt nodig om te pas en te onpas met eten en drinken te gooien en een acteur de hele tijd in zijn onderbroek te laten rondlopen (en hier af en toe iets uithalen om dat dan smakelijk te verorberen). Wat sterke momenten niet te na gesproken, toch niet echt mijn ding, dit.

8
Bloggers
Sint-Niklaasinstituut Anderlecht

Een schitterend idee. Zet vijf jongeren samen, laat hen elk een eigen personage creëren en laat hen dit personage voorstellen aan de hand van hun eigen videoblog op YouTube. Alleen jammer dat het technische aspect van de voorstelling zorgde voor wat lange pauzes af en toe en dat het stuk net iets te lang duurde om te blijven boeien.

9
Ieder zijn illusie
Muziektheatergroep NTB

Niet aan mij besteed, deze voorstelling. Goed gezongen, dat wel, maar verder weinig gezien dat mij echt kon boeien. Maar ik ben ervan overtuigd dat andere mensen dit zeker gesmaakt hebben.

Zoals je kan lezen, heel gevarieerde stukken gezien. Stuk voor stuk goed, maar de ene voorstelling lag mij gewoon meer dan de andere. Ik wil er gewoon nog eens de nadruk op leggen dat ik geen slechte voorstelling gezien heb. Een leuk festival dit en volgend jaar zijn we zeker opnieuw van de partij.

Opposites attract - Opnamedag 3

Ene hele lange opnamedag werd het. We hadden dan ook heel wat scènes in te blikken bij Marc thuis. De eerste spot werd gezet om 13u45 en het was 00u30 toen we het fantastische "It's a wrap" konden roepen. Marc's huis bood ons de nodige ruimte om te filmen en heeft ook de perfecte uitstaling om door te gaan voor het huis van Sophie. Er werd goed gewerkt. Ronny zorgde telkens voor een goede uitlichting en bood de nodige assistentie bij Marc, onze beeldregisseur. Christiaan was vaste cameraman van dienst en Annie zorgde gewoontegetrouw voor de klank Rond 17u00 kwam Eric Dobbelaere opdagen om wat beelden te schieten voor de "making of" (wat altijd een heel leuk souvenir is). Ikzelf moest maar één scène spelen waardoor ik me wat kon bezighouden met de acteursregie van Griet en Beatrijs. Om 20u30 tenslotte kwam Pat langs. Zij had voor de hele ploeg frietjes gehaald en kwam die afgeven. Je kon bijna van een perfect gestroomlijnde machine spreken. Plezant werken op die manier.

En we hebben goed gewerkt. We schoten een paar hele mooie plaatjes en ook van het acteerwerk ben ik grosso modo tevreden. We schieten op en hebben al een paar leuke scènes ingeblikt. En ook het contrast tussen Ronny en Sophie wordt meer en meer duidelijk. Heel plezant allemaal. Ik denk dat we een leuk filmpje aan het maken zijn. Althans dat hoop ik. En ik verlang nu al naar de volgende opnamedag. Graag zou ik die laten doorgaan op 12 juli, ergens in een café, maar we zien nog wel. Tot de volgende !