Toneelweekend

We hebben net een toneelweekend achter de rug. Een weekend met "Closer". Toen we hieraan begonnen, zo'n jaar geleden. Toen we er voor het eerst aan dachten om "Closer" te brengen, had iedereen zoiets van : "Is dit wel iets voor Klakkeboem ? Kunnen wij dit aan ? Wat zal het publiek hiervan vinden ?". Kortom, iedereen had zijn twijfels. Ook wij, de acteurs en de regisseur. Daarbij kwamen dan nog eens onze persoonlijke problemen en de twijfels namen alleen nog maar toe.

De verwachtingen waren dan ook hooggespannen en de zenuwen gierden door onze hoofden. Je kon ze voelen tot in de zaal. En dan is daar het moment : 19u30. We moeten op ! Willen we dit wel ? Kunnen we dit wel ? Ja !!! We moeten erin geloven en er 200 % voor gaan. En dat deden we dan ook, allemaal : Pedro, Pieps, William, Pieter, Fabiola, de weekendorganisatie en wij, de acteurs. We gingen ervoor en tot twee keer toe kregen we een schitterend applaus en alle twijfels vielen weg. De reacties waren overwegend positief en dat deed ons verschrikkelijk veel deugd. Op naar het volgende weekend ... Tot dan, vrienden-Klakkeboemers !

Oproep

Collega-bloggers, ik zie dat ik zowat de enige ben die hier af en toe een bericht plaats. Bij deze doe ik een oproep aan iedereen die zich geroepen voelt !

Zit je met een been, heb je iets leuks meegemaakt (binnen of buiten Klakkeboem), schrijf het gewoon van je af, mensen ! Dat kan eens deugd doen.

Trots

Ik weet niet hoe dit klinkt of hoe dit overkomt. Misschien klinkt het wat aanstellerig of pretentieus, maar ik ben potverdikke trots op hetgeen wij gedaan hebben of gemaakt hebben van "Closer". Ik vind het een puike regie van Fabiola en ik vind van mijn collega-acteurs dat ze dat één voor één heel goed doen. En ik speel het heel graag. Ik hou ook van de soberheid van het decor met af en toe een leuke toets (het behandelbed, de trap, ...). Ook het gebruik van de "beamer" is goed zonder dat hierin overdreven is.

Ik hou van dit stuk en van de manier waarop wij het brengen. Ik hoop dat ik niet te pretentieus overkom, maar ik ben er verdorie trots op. Ik hoop alleen dat er genoeg mensen komen zodat we ook aan de buitenwereld kunnen laten zien wat wij ervan gemaakt hebben. En dan maar hopen dat zij dat ook kunnen smaken.

En ik hoop ook dat Klakkeboem doorgaat op de ingeslagen weg ("andere" stukken in november) en zich niet laat afschrikken door de magere opkomst. Alleen door dit te blijven doen, kunnen we geleidelijk aan een publiek opbouwen. Op voorwaarde natuurlijk dat wij die stukken blijven verzorgen. Op naar de première !!!

De laatste loodjes

De laatste loodjes wegen het zwaarst, zegt men toch altijd. Of ze het zwaarst wegen, weet ik niet, maar ze wegen wel zwaar. Hoewel ik tot mijn vreugde vaststel dat er nu toch wel wat "technische" mensen aanwezig zijn op de repetitie, waardoor ik me nu voor 150 % kan concentreren op mijn nieuwe vriend, m.n. Larry.

Het komt goed. Ik heb nu gezien dat ook scène 3 in orde komt, wat een pak van mijn hart is. Door het wegvallen van de podiumstukken, zal ook de belichting heel wat makkelijker zijn dan (ik zeg niet dat het nu spotgemakkelijk wordt, maar toch) met de podiumstukken. Ik zie ook dat we een materiaalmeester hebben die ons wat kan bijstaan achter scène. Kortom, alles begint nu toch stilaan op zijn pootjes te vallen.

Daarom bedankt aan Pedro, "Pieps", Pieter en Pat (de vier P's) voor hun "technische" en morele ondersteuning tijdens de repetities. Tot de volgende !

Zenuwen

De nervositeit stijgt, zowel bij de acteurs en de regisseur als bij de entourage. Gisteren werd de belichting omhoog gehangen en werden de podiumstukken klaar gezet. Ondertussen herhaalden de acteurs nog eens wat stukken tekst. Pedro was al de hele middag van de partij en ook Rudy en Pierre droegen hun steentje bij.

Pierre kwam ons nog een beetje opjagen met "zijn" zaal. Die moest en zou leeg zijn tegen woensdag en dan opnieuw tegen zaterdag. Pedro zette hem even op zijn plaats en toen konden we verder werken. Ondanks het enthousiasme bij Nele, Griet en mezelf, leek Vincent weg te zakken in een diepe depressie. Hij begon met het richten van de belichting. En zag toen, voor de zoveelste keer, dat het niet zo evident is om in "ons" zaaltje een goeie belichting aan te brengen. En natuurlijk hebben we nog twee zware weken voor de boeg, maar laat ons daar optimaal gebruik van maken om dit (toch wel schitterende) stuk tot een goed einde te brengen en ons publiek een onvergetelijke avond te bezorgen.

Hey, Vincent, deze is voor jou : "Always look on the bright side of life !".

Druk !!!

We hebben het druk, ja ! Maar wat zou ik doen zonder die drukte. Ik maak me natuurlijk wat nerveus in de aankomende première van "Closer". Ook en zeker als ik bekijk wat er nog allemaal moet gebeuren op voorhand. Maar ik zou liegen als ik zeg dat ik het niet graag doe. Ik hou van toneel, maar ik hou ook van "Klakkeboem" en ik wil er alles voor doen om met "Klakkeboem" mooie producties te brengen !

Wat het stuk zelf betreft, ben ik tevreden (maar wie ben ik, natuurlijk ?). Er wordt geconcentreerd gerepeteerd en ik heb gisteren een beetje zitten kijken vanuit de zaal en ik heb een aantal hele mooie dingen gezien. Ik zie mezelf natuurlijk niet bezig, maar ik hoop dat ik een beetje op het niveau zit van de rest. Als we zo blijven verder werken, dan komt het zeker in orde. Ik geloof in deze productie.

Op naar de "try-out" volgende week. Hopelijk kunnen we de leden even enthousiast krijgen als wij zijn.

Rock Avelgem

Zaterdagnamiddag en -avond trokken we naar Avelgem voor de eerste editie van Rock Avelgem. Wij (Arno en ik) waren er al heel vroeg bij omdat we per sé eens wilden genieten van "The Paranoiacs". Een beetje jammer van de magere opkomst, want "The Paranoiacs" deden waar ze goed in zijn, m.n. "rocken als de beesten". Het ene loeiharde nummer volgde het andere op en de decibels werden gretig de zaal in gestuurd.

Na "The Paranoiacs" nog even naar huis om Griet op te pikken en dan opnieuw richting Avelgem om te kijken naar het concert van ouwe rot Guy Swinnen met zijn band "Swinnen". Nadat ik hem het voorbije jaar drie keer aan het werk zag met "The Scabs", was het toch een beetje bang afwachten hoe hij het er zou vanaf brengen zonder zijn kompanen van weleer. En, wat blijkt, Guy Swinnen is en blijft gewoon een klasbak. Hij heeft weliswaar de nummers van "The Scabs" nodig om het publiek op zijn hand te krijgen, maar ook de nummers van zijn soloplaten mogen er zijn. Proficiat, Guy ! Je kan het nog, jongen !

Wat nu volgde, was voor mij het hoogtepunt van de avond : "De Mens". Ik heb "De Mens" nu al een keer of drie gezien en ze hebben mij, eerlijk gezegd, nog nooit ontgoocheld. Michel De Coster is één van de plezantste basgitaristen die ik ken en Frank Vanderlinden weet als geen ander hoe hij een publiek moet bespelen. Neem daarbij nog hun ijzersterke nummers en je hebt een concert om duimen en vingers bij af te likken. En hierna was het de beurt aan "De Kreuners". Dit blijft live een hele goeie groep, maar toch ook een beetje voorspelbaar (of misschien heb ik ze net iets te veel aan het werk gezien). En ze kwamen natuurlijk na "De Mens", die een fantastisch optreden ten beste gaven. Maar goed, Walter deed waar hij goed in is : een publiek amuseren met zijn gevatte one-liners en met hun tijdloze nederlandstalige pop- en rockliedjes. Arno was zo moe dat we na een half uur "De Kreuners" al huiswaarts keerden. Maar al bij al waren we, denk ik, tevreden over wat we de voorbije uren te zien en te horen hadden gekregen.

Theaterwandeling

Cie Tabloo is een nieuwe toneelvereniging uit Menen, ontstaan uit twee vroegere gezelschappen, m.n. "Iever en Eendracht" en "Deugd en Vermaak". De vereniging werd opgericht op 1 juli 2008 en vorig weekend stond hun eerste activiteit op het programma, een theaterwandeling met als thema : "Griezelen". Dit bleek ook in samenwerking te zijn met toneelvereniging "Canteclaer", een lokale school en de lokale Academie voor Muziek en Woord.

Zonder veel voorkennis trokken we zaterdagavond naar Menen. En het werd een leuke ervaring. Weliswaar met ups en downs. Zo bleek de apotheose in een tunnel in het park eerder een ontgoocheling. Na een verwelkoming door de "poortwachters", werden we door de tunnel geleid alwaar twee mensen op tv elk een gedicht voordroegen. Saai, was onze bescheiden mening. Ook de "pubs" van "Canteclaer" ontgoochelden ons eerder. Hun "Ikjes van elkaar" leek te onafgewerkt om echt te bekoren. Zo ook de bewerking van "Het spook van Chesterfield" (Oscar Wilde). Men wilde blijkbaar het hele verhaal in een tiental minuten samenvatten, maar dat is niet zo goed gelukt. De "Kids" van "Canteclaer" brachten het er beter vanaf met hun verhaal over een bezeten boerderij. Ook de leerlingen van het Aloysiuscollege werkten op onze lachspieren met hun ludieke bewerking van een stuk van Hugo Matthijssen. Hoogtepunt was de ballade "Ik ben een paria", gebracht door het monster.

Een eerste hoogtepunt kwam in de pauze. Toen we al een goed uur op weg waren, hielden we halt in een lokale school alwaar een kleine bar was ingericht en waar een gratis drankje aangeboden werd. De pauze zelf werd opgeluisterd door La Fanfarmonie Fantastique. Een bende jonge enthousiastelingen wist het publiek te amuseren met hun versies van een aantal bekende nummers, w.o. "Carnaval de Paris". Heel plezant. Ook in de kerk kregen we een heel tof toneelstukje voorgeschoteld, gebracht door drie jongeren van de Academie. Het leukste van de avond, althans voor mij, was een zelf geschreven toneelstukje, genaamd "Home Party". Ergens in een oude schuur hingen twee mensen vastgeketend aan de muur na een minder geslaagde "Home Party". Goed gebracht en regelmatig op de lachspieren werkend. Al bij al kunnen we terugblikken op een geslaagde avond. Op naar de volgende !

Toneel

Toneel is geen hobby. Toneel is een passie. Toneel zit in je lijf en je leden. Toneel laat je niet los. Het is iets waar je bijna dag en nacht mee bezig bent. Althans bij mij is dat zo. Het gaat bij mij zelfs zo ver dat ik voor Klakkeboem, naast acteren of regisseren, nog allerlei taken op mij neem die normaal gesproken niet door een acteur gedaan worden. Maar ik doe het omdat ik het graag doe. Ik maak bijvoorbeeld graag affiches, ik maak graag uitnodigingen, ik help graag bij het uitdenken van een decor, ... Anders zou ik dit echt niet doen, geloof me vrij !

Het enige nadeel aan dit alles is dat ik soms wat teveel wil doen waardoor ik dreig de pedalen te verliezen. Bij deze wil ik dan ook een warme oproep doen. Wie zich geroepen voelt om wat mee te helpen bij het verzamelen van allerlei rekwisieten, graag ! Kun je met de computer werken en wil je helpen bij het maken van een soort presentatie om te gebruiken tijdens de voorstellingen van "Closer", graag (oh, Pedro, eigenlijk had ik hiervoor aan jou gedacht) ! Ken je iets van belichting en wil je helpen bij het ophangen van de spots, graag ! Voel je je geroepen om een klankband te maken, graag ! Jullie zijn altijd welkom (lid van Klakkeboem of niet). Wij repeteren iedere maandag, dinsdag en donderdag vanaf 20u00 in het Parochiaal Centrum te Zwevegem-Knokke. Tot maandag dan ... ?

"Closer"

Man man man ! Wat vind ik het leuk om toneel te spelen. We hadden dinsdag echt een hele leuke repetitie. Het was weliswaar heel intens, maar o zo tof ! Ik amuseer mij te pletter. Dit is waar toneel spelen voor mij om draait. Je wordt iemand anders, iemand die je niet bent en je probeert zijn/haar emoties zo natuurlijk mogelijk over te brengen op een publiek.

Ik verlang nu alweer tot vanavond. Vlug nog even de tekst herhalen en dan naar de zaal. Wat kan het leven soms mooi zijn !